Naszym celem jest nadanie zespołowi dworsko – parkowemu w Prusimiu charakteru Skansenu Olenderskiego. Odwołaliśmy się do kultury olenderskiej z wielu względów. Osadnictwo olenderskie wpisało się w XVI wieku w krajobraz Wielkopolski. W najbliższej okolicy Prusimia zostało lokowanych 20 wsi na prawie olenderskim. Dzięki olendrom nastąpił wzrost poziomu kultury rolnej w Wielkopolsce. Wraz z rozwojem wsi na prawie olenderskim zaczął się upowszechniać nowoczesny typ kontraktów osadniczych, z dominującą rolą czynszu, a nie pańszczyzny. Podstawą funkcjonowania społeczności olenderskich był silny samorząd. W feudalnej Polsce olendrzy byli wolnymi ludźmi, najzamożniejszą grupą chłopów.
Mennonicka moralność olendrów, oddanie pracy oraz daleko posunięta samowystarczalność społeczności olenderskich sprawiły, że olendrzy wnieśli znaczący wkład w typowy dla Wielkopolski etos pracy. Olendrzy uchodzili za ludzi pracowitych i uczciwych. Nie prowokowali sąsiedzkich konfliktów. Typowa dla Olendrów pracowitość, sumienność, surowa moralność, pomoc sąsiedzka, wkrótce przekonały innych mieszkańców Polski, że olendrzy to dobrzy, pomocni sąsiedzi.
